barstend uit zijn voegen

Vorige zomer hield ik grote kuis in de serre: alles moest eruit, alleen enkele trouwe druivelaars mochten blijven, aangevuld met nieuwe druivelaars. In de winter ben ik elk jaar genoodzaakt om vorstgevoelige planten binnen te zetten en met een elektrische luchtverwarmer vriestemperaturen te verjagen. Ondanks een opkuis van overtallige planten, barst de serre terug uit zijn voegen, zelfs op het looppad staan bakjes met zaailingen.

Dit jaar wordt de serre gedomineerd door agapanthussen van allerlei slag: grote planten op leeftijd tot zaailingen uit 2012. Aangevuld met een sterk uitgedunde collectie citrusplanten. Met de zomertemperaturen in de paasvakantie in aantocht, kriebelt het alvast om alles buiten te zetten.

Terwijl het buiten nog berekoud is, biedt de serre voldoende bescherming om de Strelitza Regina te laten bloeien en de druivelaars te laten uitlopen. De zomer is nu echt in aantocht!

Advertenties

korte metten

Om te huilen is het. En dan nog beseffen dat het mijn eigen schuld is! Meer dan de helft van mijn druivenoogst verloren. Allemaal de schuld van een schimmel. En neen niet het witte paard, wel de witziekte. zomer - alles in bloei In het voorjaar stonden de serres volgepropt met allerlei planten in pot. Het was leuk om bloemkolen en aardappelen in pot te zien opgroeien. Die moesten door het warme voorjaar extra veel water krijgen. En daar ging het mis: het water spatte teveel op de druiventrosjes waardoor ik een eerste uitbraak van witziekte kreeg. Dan maar de spuit bovengehaald. Doch het was al te laat: op de meeste bessen trad er al verkurking op. Bij het zwellen van de bessen barsten ze doordat de beswand niet meer mee kan groeien. Drama, drama. Al die mooie trossen één voor één zien verpieteren. Tegen beter weten de slechte bessen uit de trossen snijden, elke week opnieuw want er barsten steeds nieuwe bessen. Om depressief van te worden. Hippocrates wist het lang geleden al: “Wanhopige tijden, vragen wanhopige maatregelen”. In een zotte bui heb ik dan maar gans de serre leeg gehaald. Enkel 4 druivelaars zijn blijven staan, de citroenboom, de boomtomaat en agapanthussen vlogen er onverbiddelijk uit. Verder enkele nieuwe druivelaars gezet om de gaten op te vullen. overzicht lege serre En eigenlijk moet ik wel zeggen dat ik er zelf ook deugd van had: al het overtollige eruit en starten met een nieuwe lei. Ondertussen heb ik al veel opgezocht hoe dit drama kan vermeden worden. De belangrijkste 2 zaken die ik volgend jaar stipt zal opvolgen: – zwavelen vooraleer de druivelaar in bloei staat – verluchting in de serre zodat eventueel natte bladeren binnen de 5 uur opdrogen

fruitbloesems: het mooiste dat er is…

De eerste groene scheuten bezorgen me elk jaar de motivatie om terug de tuin in te vliegen. De mooiste periode is voor mij dan ook wanneer de fruitbomen in bloei staan. De fruitbloesems doen me telkens dromen van een goed fruitseizoen. En dit jaar met de extra vroege lente kan het niet meer stuk.

Een tweede vreugdevolle periode begint bij het uitschieten van de druivelaars, mijn grote passie en trots. Binnen enkele weken kan ik ze al een eerste keer snoeien en aanbinden en het aantal trossen uitdunnen. Ook de winterstekken schieten al mooi uit.

druiven met kleur

De druivenoogst nadert met rasse schreden (midden-eind september). De vingers jeuken al om te plukken, maar geduld is een schone deugd.

Tijd dus om een tussenbalans op te maken. Er is alvast een duidelijk verschil tussen de folieserre en de glazen serre:
– folieserre – BAIDOR: veruit de beste resultaten met Belgische druivenrassen voor de folieserre: mooie trossen met grote bessen, gemakkelijk rijp te krijgen, iets dikkere pel (AANRADER) dan in de glazen serre
– folieserre – ROYAL: matig grote trossen met middelmatige bessen, wel zoet maar dikkere pel
– folieserre – RED GLOBE: mooie trossen met grote tot zeer grote bessen, kleuren moeilijker rood, eerder taaie en fletsere bessen
– folieserre – MAXI WHITE: eerste oogst(je) maar lijkt beloftevol, mooie tros (weinig krenten), grote bessen, zoet
– folieserre – NEW YORK: eerste oogst(je) maar lijkt beloftevol, mooie tros (weinig krenten), grote bessen, zoet (dat vonden alvast de vogels), vroeg rijpend midden augustus
– glazen serre – MUSKAT D’ALEXANDRIE: mooie trossen met grote bessen, zoet! (AANRADER)
– glazen serre – ROYAL: mooie trossen met grote bessen (AANRADER)
– glazen serre – LEOPOLD III: lelijke trossen met grote tot zeer grote bessen, zeer lekker, verbrand relatief snel
– glazen serre – FRANKENTHALER: mooie trossen met grote bessen

zomerwerk aan de druiven

Een maand geleden zijn de laatste druiven gekrent. Alle kleine en overtollige besjes zijn eruit gehaald.

In juli en augustus ontwikkelen de bessen pitten. Dat is het moment waarop er gemakkelijk verbranding van de bessen optreedt. Vooral de witte druiven als Muskaat van Alexandrië zijn er gevoelig voor, net als de Leopold III. De bessen vertonen dan paarsbruine vlekken, zullen verschrompelen en uiteindelijk afvallen. Met pijn in het hart moeten deze bessen dan uit de mooi gevormde trossen geknipt.

Als er voldoende loof is dat de trossen beschaduwt zal er niet snel verbranding optreden. Zoniet moet je zelf zorgen voor bescherming tegen de sterke zon. Een makkelijke manier is om de serre te witten: kalk oplossen in warm water waarmee je het glas insmeert of op het glas vernevelt. Zo krijg je in de serre een gedempt diffuus licht. Oploskalk is eenvoudig in een tuincentrum te verkrijgen en kost maximum 2 EUR/kg.

Eens de bessen beginnen afrijpen (eind augustus) mag deze fijne kalklaag van het glas gewassen worden. De zon is dan nodig om de trossen mooi te laten afrijpen. Meer nog op dat moment mogen de bladeren rond de tros weggenomen worden zodat de tros maximaal bezond is voor een mooie gekleurde en zoete tros.

Nog een blijvend werkje is de zomersnoei waarbij nieuwe scheuten worden weggenomen. Net zoals bij tomaten nijp je de dieven uit de okselscheuten weg, of laat je maximaal één blad van deze scheut staan. Zo hou je de groei onder controle.

Vanaf midden september kan ik beginnen met oogsten. En daar doen we het uiteindelijk voor!

serredruiven krenten

De kunst van het krenten is gewoon: genoeg wegsnoeien! Eerst had ik de neiging om teveel te laten staan zodat ik later in de zomer nog eens moest krenten of de bessen elkaar verdrukten en barsten waarbij de tros volledig verloren ging.

Nu gebruik ik volgende eenvoudige regels. Ten eerste: houdt slechts 1/3 van de bessen over. Als je denkt dat je teveel hebt weggenomen is het meestal goed! Ten tweede: houdt telkens de buitenste bessen over. Verwijder zeker de bessen die naar binnen groeien. Door de binnenste bessen weg te nemen krijg je een luchtiger tros waarbij de bessen zich allemaal aan de buitenzijde bevinden en mooi kleuren.

mijn beplantingsplan glazen serre

Mijn grote trots! Maar de bouw van de glazen serre heeft me wel bloed, zweet en tranen gekost. De fundering en het metselwerk heb ik samen met mijn vader gedaan, het laswerk heeft mijn schoonvader verzorgd. De rest heb ik zelf “gebouwd”.

beplantingsplan orangerie

Basisidee is dat deze serre steeds vorstvrij gehouden wordt. Of met een chique woord als orangerie gebruikt wordt. In de winter staat deze dan ook propvol met citrussen en agapanthussen, naast wat oleanders, pelargoniums, camelia’s en een grote strelitza regina.

In de late lente worden de potten uit de serre gehaald en plant ik er enkele tomaten in zodat deze extra vroeg vruchten geven. Daarnaast laat ik allerlei zaailingen nog wat aansterken in de kweekbak.

En in de zomer ligt de focus op de druivelaars die moeten geluisd en gekrent worden.